Pedrum Siadatian (Allah-Las): «Θα μπορούσαμε να βγάλουμε techno δίσκο και πάλι θα μας αποκαλούσαν garage μπάντα των 60s»

Οι Allah–Las κουβαλούν εδώ και χρόνια μια ταμπέλα που οι ίδιοι μοιάζουν να έχουν αφήσει πίσω τους προ πολλού. Το surf και garage rock των πρώτων δίσκων παραμένει μέρος της ιστορίας τους, όμως η πορεία τους έχει εξελιχθεί σε μια διαρκή αναζήτηση νέων ήχων, χώρων και ιδεών, από τις ατελείωτες ώρες εξερεύνησης δίσκων στο Amoeba Music μέχρι τα ιστορικά studios του Los Angeles και, πλέον, το επόμενο κεφάλαιο της δισκογραφίας τους.

Λίγο πριν επιστρέψουν στην Αθήνα και ανέβουν στη σκηνή του gazarte, ο Pedrum Siadatian μιλά στο Roxx για τις ταμπέλες που αρνούνται να πεθάνουν, τη σημασία του πειραματισμού, την «παρακμιακή ομορφιά» του Zuma 85, το σουρεαλιστικό περιστατικό του Ρότερνταμ και το επερχόμενο Sirenas, έναν δίσκο που γεννήθηκε από την ίδια ανάγκη που φαίνεται να κινεί το συγκρότημα από την αρχή: να προχωρά και να συνεχίζει να εκπλήσσει πρώτα απ’ όλα τον ίδιο του τον εαυτό.

Roxx: Ξεκινώντας από τις μέρες σας στο Amoeba, η καθημερινή επαφή με χιλιάδες δίσκους πρέπει να λειτούργησε σαν ένα ανεπίσημο πανεπιστήμιο. Πώς διαμόρφωσε αυτή η διαρκής έκθεση την προσωπική σας αντίληψη για το τι κάνει μια ηχογράφηση πραγματικά διαχρονική;

Pedrum Siadatian (Paint): Δεν νομίζω ότι επιδιώξαμε ποτέ να βρούμε διαχρονικές ηχογραφήσεις. Ήμασταν απλώς νέοι και πρόθυμοι να βρούμε μουσική που μας άρεσε. Κάποια από τα πράγματα που μου άρεσαν τότε, τώρα δεν με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, ΑΛΛΑ, ένιωθε κανείς σαν να δουλεύει σε μια βιβλιοθήκη όπου ήμασταν ελεύθεροι να εξερευνήσουμε οτιδήποτε κινούσε το ενδιαφέρον μας, είτε ήταν κάτι για το οποίο είχαμε ακούσει, είτε κάτι που είχε ένα εξαιρετικό εξώφυλλο δίσκου. Μας επέτρεψε να επιταχύνουμε την ανάπτυξη των κοινών μας σημείων αναφοράς.

Roxx: Το ντεμπούτο σας χαιρετίστηκε ως η απόλυτη αναβίωση του surf/garage των 60s. Νιώσατε ποτέ ότι αυτή η αρχική ταμπέλα λειτούργησε σαν χρυσό κλουβί, περιορίζοντας την καλλιτεχνική σας ελευθερία στα μάτια του κοινού;

Pedrum Siadatian (Paint): Πράγματι, φαίνεται πως δεν θα καταφέρουμε ποτέ να αποτινάξουμε την ταμπέλα του surf/garage των 60s από τους πρώτους δίσκους. Θα μπορούσαμε να βγάλουμε έναν techno δίσκο στη συνέχεια και ο κόσμος πάλι θα μας αποκαλούσε συγκρότημα garage των 60s, οπότε τελικά πρέπει να σταματήσεις να προσπαθείς να ελέγχεις όλες τις ταμπέλες και τους τεμπέλικους χαρακτηρισμούς και απλώς να κάνεις αυτό που θέλεις.

Roxx: Το «Pt. Conception», αν και αρκετά καινούριο, φαίνεται να αποτελεί ένα δυνατό χαρτί για την δισκογραφία σας. Ποια είναι η πιο «δύσκολη» στιγμή του κομματιού για να παιχτεί ζωντανά σωστά, χωρίς να χαθεί η μαγεία του στούντιο;

Pedrum Siadatian (Paint): Δεν το έχουμε παίξει ζωντανά ακόμα… αλλά δεν έχουμε κολλήσει ποτέ στο να αναπαράγουμε ακριβώς την ηχογράφηση του στούντιο σε μια ζωντανή εμφάνιση. Πρέπει να ακούγεται διαφορετικά και να μεταφέρει μια διαφορετική ενέργεια όταν ένα τραγούδι ερμηνεύεται ζωντανά, αλλιώς ποιο είναι το νόημα να το κάνεις;

Roxx: Η επιλογή του Valentine Recording Studio (Frank Zappa, The Beach Boys, Bing Crosby, Quincy Jones, Lana Del Ray, Stevie Nicks, The Black Lips κ.α.) για την ηχογράφηση του Calico Review (2016) έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα. Σε ποιο βαθμό ο ίδιος ο φυσικός χώρος και η αύρα του επηρεάζουν τη δημιουργική σας διαδικασία;

Pedrum Siadatian (Paint): Ένας φυσικός χώρος κάνει τεράστια διαφορά στο πόσο άνετα αισθανόμαστε να πειραματιστούμε και να εξερευνήσουμε ιδέες. Το νιώθεις αμέσως μόλις μπεις. Είναι δύσκολο, τουλάχιστον για εμάς, να αξιοποιήσουμε πλήρως τις δυνατότητές μας σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον στούντιο.

Roxx: Το Covers #1 λειτούργησε ως γέφυρα, αλλά αναρωτιέμαι αν το είδατε ως μια δήλωση σεβασμού προς τις ρίζες σας ή ως μια τολμηρή άσκηση αποδόμησης των ειδώλων που σας ενέπνευσαν;

Pedrum Siadatian (Paint): Έγινε περισσότερο από σεβασμό στα τραγούδια που αγαπούσαμε τότε και από την επιθυμία να τα μάθουμε και να τα δοκιμάσουμε. Προσπαθήσαμε να τα διασκευάσουμε αρκετά πιστά στο πρωτότυπο και οποιαδήποτε αντίληψη περί αποδόμησης των τραγουδιών πιθανότατα οφείλεται περισσότερο στην προχειρότητά μας και στους περιορισμούς μας παρά σε κάποια συντονισμένη προσπάθεια αποδόμησής τους.

Roxx: Το περιστατικό στο Ρότερνταμ (το 2017 έγινε απόπειρα βομβιστικής επίθεσης στον χώρο όπου επρόκειτο να εμφανιστούν) ήταν μια απρόσμενη δοκιμασία για το συγκρότημα. Πώς διαχειριστήκατε αυτή την κρίση ως ομάδα, και σε ποιο βαθμό άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεστε την ασφάλεια και τη σχέση σας με τον κόσμο που περιβάλλει τις συναυλίες σας;

Pedrum Siadatian (Paint): Το διαχειριστήκαμε αρκετά καλά… όταν ο tour manager μας μάς ενημέρωσε για πρώτη φορά αφού είχαμε ξεφορτώσει και στήσει, νομίζαμε ότι έκανε πλάκα. Και μετά τα μαζέψαμε όλα, μπήκαμε στην εθνική οδό και τρέξαμε με ταχύτητα προς τα σύνορα του Βελγίου με συνοδεία της ολλανδικής αστυνομίας. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και φάνηκαν σουρεαλιστικά. Εκ των υστέρων, τα ΜΜΕ διόγκωσαν ολόκληρη την κατάσταση, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη ότι επρόκειτο για μια ψευδή απειλή εξ αρχής. Ξεχνώ καν ότι συνέβη μέχρι κάποιος σαν εσένα να το φέρει στην κουβέντα.

Roxx: Η συνεργασία με τον John Divola για το εξώφυλλο του Zuma 85 (2023), σάς χάρισε μια ξεχωριστή ταυτότητα. Γιατί πιστεύετε ότι αυτή η εικόνα του ερείπιου έγινε το ιδανικό σύμβολο για να περιγράψει την αισθητική σας εκείνης της περιόδου;

Pedrum Siadatian (Paint): Η φωτογραφία αποτυπώνει μια συγκεκριμένη παρακμιακή ομορφιά που πιστεύαμε ότι αντικατοπτριζόταν στη μουσική αυτού του δίσκου.

Roxx: Μετά από τόσα χρόνια πειραματισμού, υπάρχει κάποιο μουσικό μονοπάτι που παραμένει απάτητο για εσάς, κάτι που δεν έχετε τολμήσει να δοκιμάσετε ακόμα;

Pedrum Siadatian (Paint): Η πόλκα (Polka).

Roxx: Ένας νέος δίσκος είναι καθ’ οδόν! Ο τίτλος Sirenas φέρει ένα μυθολογικό βάρος. Για εσάς, ποια είναι η «σειρήνα» που σας παρασέρνει σε μονοπάτια που δεν έχετε εξερευνήσει ακόμα;

Pedrum Siadatian (Paint): Είναι η επιθυμία να προοδεύουμε και να συνεχίζουμε να εκπλήσσουμε τους εαυτούς μας.

Roxx: Ποιο είναι το πιο «ασυνήθιστο» όργανο που θα δούμε επί σκηνής κατά τη διάρκεια αυτής της περιοδείας και το οποίο αντικατοπτρίζει τη πειραματική διάθεση του νέου δίσκου;

Pedrum Siadatian (Paint): Η Steinberger κιθάρα μου, ίσως…

Roxx: Αν μπορούσατε να μεταφέρετε το Sirenas πίσω στο 1968, ποια πιστεύετε ότι θα ήταν η υποδοχή αυτού του ήχου από τη σκηνή του Sunset Strip εκείνης της εποχής;

Pedrum Siadatian (Paint): Φαντάζομαι ένα παρόμοιο συνονθύλευμα από τις φωνές και τις φρενίτιδες του σήμερα.

Roxx: Η επιστροφή σας στην Αθήνα πλησιάζει. Ποιο είναι αυτό το ξεχωριστό στοιχείο που βρίσκετε στο ελληνικό κοινό, μια σύνδεση που σας κάνει να θέλετε να συνεχίσετε να επιστρέφετε στα μέρη μας;

Pedrum Siadatian (Paint): Κάθε φορά που ερχόμαστε στην Ελλάδα συναντάμε αμέτρητους όμορφους, έξυπνους ανθρώπους με βαθιά σύνδεση με τη μουσική και την ιστορία… δεν μπορούμε να αντισταθούμε σε αυτό!

***

Οι Allah-Las εμφανίζονται ζωντανά την Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου στο gazarte ground stage.

Εισιτήρια προπωλούνται μέσω της more.com και του δικτύου καταστημάτων της.