Wolves in the Throne Room: «Το black metal έχει άπειρο χώρο για εξερεύνηση και μεταμόρφωση»

Για περισσότερες από δύο δεκαετίες, οι Wolves in the Throne Room έχουν εξερευνήσει τις πιο σκοτεινές και ατμοσφαιρικές πλευρές του black metal, δημιουργώντας έναν ήχο που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τα δάση, τα βουνά και την άγρια φύση του Βορειοδυτικού Ειρηνικού.

Από τις απαρχές του Cascadian black metal μέχρι το επερχόμενο Estuary, η μουσική τους εξακολουθεί να εξελίσσεται, χωρίς όμως να χάνει τον πυρήνα και το μυστήριο που χαρακτήρισαν την πορεία τους.

Λίγες ημέρες πριν από την κυκλοφορία του νέου τους άλμπουμ και την εμφάνισή τους στην Αθήνα, ο Aaron Weaver μιλά στο ROXX για το τι σημαίνει σήμερα το black metal για τους Wolves in the Throne Room, την επιρροή των Neurosis και των My Dying Bride, τη σχέση τους με την underground σκηνή, τη φύση και την κατάρρευση του πολιτισμού, αλλά και για το πώς ένα συγκρότημα μπορεί να παραμένει δημιουργικά ανήσυχο έπειτα από περισσότερα από 20 χρόνια.

Έχετε περάσει περισσότερα από είκοσι χρόνια χαρακτηριζόμενοι ως ένα black metal συγκρότημα, ενώ σε διάφορες στιγμές έχετε επίσης πει ότι σταματήσατε να σκέφτεστε συνειδητά το black metal όταν γράφετε μουσική. Τι σημαίνει τελικά το black metal για τους Wolves in the Throne Room σήμερα; Είναι ακόμα ένα μουσικό είδος για εσάς, ή έχει γίνει περισσότερο μια γλώσσα, μια μέθοδος ή ακόμα και μια κατάσταση μυαλού;

Η black metal είναι σίγουρα ένα είδος, μια ιδέα, ένα πνεύμα και μια ατμόσφαιρα που σκεφτόμαστε όλη την ώρα. Οι Wolves in the Throne Room είναι απολύτως ένα black metal συγκρότημα. Συγκεκριμένα, θα έλεγα ότι είμαστε ένα ατμοσφαιρικό black metal συγκρότημα. Και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Νομίζω ότι το black metal είναι ένα είδος που έχει άπειρο χώρο για εξερεύνηση, ανάπτυξη, μεταμόρφωση, και θα παραμείνουμε πιστοί σε αυτό μέχρι το τέλος της καριέρας μας

Όταν γίνεται λόγος για την πρώιμη μουσική σας, ονόματα όπως οι Emperor, Ulver, Weakling, Ludicra, Neurosis, Swans, My Dying Bride και Dead Can Dance έχουν εμφανιστεί ως επιρροές. Κοιτάζοντας πίσω τώρα, ποιον από αυτούς τους καλλιτέχνες ακούτε ακόμα κάπου μέσα στους Wolves in the Throne Room, και ποιοι ήταν απλώς πόρτες από τις οποίες έπρεπε να περάσετε για να βρείτε τον δικό σας ήχο;

Ακούω πολύ από τους My Dying Bride στον νέο δίσκο. Αυτή είναι η πρώτη φορά που ο Κόντι (Cody) έκανε μερικά καθαρά, τραγουdistικά φωνητικά. Και όταν ακούσαμε για πρώτη φορά τα ντεμό του σε αυτά τα τραγούδια, μου θύμισε αμέσως τους My Dying Bride. Και αυτό είναι κάτι που μας ενθουσίασε πάρα πολύ, επειδή το είδος του funeral doom ήχου είναι κάτι που ήταν πάντα πολύ κοντά και αγαπητό στις καρδιές μας.

Ο Άαρον έχει μιλήσει για το πώς είδε τους Neurosis το 1995 ως μια εμπειρία που άλλαξε τη ζωή του, σχεδόν πνευματική. Τι σας δίδαξαν οι Neurosis για τη βαριά μουσική (heavy music) που το ίδιο το black metal δεν μπορούσε;

Λοιπόν, όταν είδα τους Neurosis το 1996 στην περιοδεία Through Silver and Blood, αυτή ήταν η πρώτη φορά που είδα ένα συγκρότημα να παίρνει πλήρως τον έλεγχο του χώρου. Τους βοήθησα να ξεφορτώσουν. Ήμουν βοηθός σκηνής όταν ήμουν στο λύκειο στον τοπικό DIY χώρο στην Ολύμπια. Και θυμάμαι ότι έφτασαν με ένα πολύ χτυπημένο βαν. Και όλοι αυτοί οι τύποι, αφού τελείωσαν το ξεφόρτωμα του εξοπλισμού τους, συγκεντρώθηκαν στη σκηνή και άρχισαν αμέσως να κάνουν κάμψεις (pushups) μαζί. Και είχαν αυτή την πολύ φυλετική αίσθηση. Ήταν ξεκάθαρο για μένα ότι αυτή η ομάδα βρισκόταν σε μια πνευματική αποστολή κάποιου είδους, πέρα από τη μουσική. Και αυτό είναι κάτι που οι Wolves in the Throne Room πρέπει να προσπαθούν να κάνουν. Όταν φτάνουμε σε έναν χώρο, θέτουμε την πρόθεση να τον κάνουμε δικό μας ναό για εκείνη τη νύχτα, να κυριαρχήσουμε στην ατμόσφαιρα και να αναδείξουμε το πνεύμα που είναι μοναδικό σε εμάς.

Έχετε επίσης μιλήσει για το ότι το In the Nightside Eclipse είχε μια παράξενη, σχεδόν μαγική ποιότητα όταν το πρωτοσυναντήσατε. Αφού φτιάχνετε δίσκους οι ίδιοι για περισσότερες από δύο δεκαετίες, μπορεί ένα άλμπουμ να σας μυσταγωγεί ακόμα με αυτόν τον τρόπο, ή το να γνωρίζετε τόσα πολλά για το πώς δημιουργείται η μουσική αλλάζει αναπόφευκτα τον τρόπο που ακούτε;

Ναι. Ακόμη και τώρα ακούω μουσική που προέρχεται από ελίτ underground σκηνές, μερικές φορές μουσική που συμβαίνει τώρα, μερικές φορές μουσική που συνέβη πριν από πολύ καιρό, η οποία έχει αυτή τη μυστηριώδη ενέργεια. Και έχει να κάνει με το να είσαι underground. Έχει να κάνει με ανθρώπους που φτιάχνουν μουσική αποκλειστικά για την τέχνη, χωρίς κάποιου είδους καριερίστικη φιλοδοξία. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό πράγμα και είναι κάτι για το οποίο τρέφω τεράστιο σεβασμό.

Το Estuary φαντάζεται έναν κόσμο χίλια χρόνια μετά την κατάρρευση του πολιτισμού, με τη φύση να επαναδιεκδικεί τα ερείπια που αφέθηκαν πίσω. Η μουσική σας ήταν πάντα συνδεδεμένη με δάση, βουνά και άγρια φύση, αλλά αυτή τη φορά η φύση μεγαλώνει μέσα από τα κατάλοιπα του δικού μας κόσμου. Αυτό άλλαξε τον συναισθηματικό χαρακτήρα της μουσικής;

Λοιπόν, αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση. Πολλοί άνθρωποι έχουν επισημάνει ότι το Estuary έχει αυτές τις υπόνοιες βιομηχανικού πολιτισμού μετά από μια κατάρρευση κάποιου είδους, τις υπεραναπτυγμένες σιδηροδρομικές γραμμές, το φθartμένο σκυρόδεμα. Αλλά το γεγονός είναι ότι αυτά τα στοιχεία ήταν πάντα μέσα στη μουσική μας. Υπήρχε πάντα μια δόση αποκαλυπτικής crust-punk ατμόσφαιρας στους Wolves in the Throne Room. Και πράγματι, ο κόσμος του Estuary είναι ο ίδιος κόσμος που πάντα εξερευνούσαμε με τη μουσική μας και τις φανasίες μας. Υπήρχαν πάντα ερείπια στη μουσική μας, πηγαίνοντας πίσω στο πρώτο μας ντεμό το 2003, υπάρχουν αναφορές σε σπασμένα, τα σπασμένα κατάλοιπα ενός προηγούμενου πολιτισμού και στο σκούπισμα των καταλοίπων του παλιού κόσμου.

Το «Cascadian black metal» έγινε τελικά ένας αναγνωρισμένος όρος πολύ πέρα από τον Βορειοδυτικό Ειρηνικό (Pacific Northwest). Αισθάνεστε ακόμα κάποια σύνδεση με αυτή την περιγραφή, ή κάτι που προήλθε αρχικά από ένα πολύ συγκεκριμένο μέρος κατέληξε τελικά να γίνει απλώς μια ακόμα φορητή μουσική αισθητική;

Ναι, ε, ταυτιζόμαστε με αυτή την ταμπέλα. Νομίζω ότι είναι αρκετά κοινό για τα συγκροτήματα να δημιουργούν ένα είδος, όπως έχουμε κάνει, για να ξεπεράσουν τελικά αυτή την ταμπέλα. Έχω ακούσει αρκετά συγκροτήματα να μιλούν γι’ αυτό, ειδικά οι πρωτοπόροι μέσα στα συγκεκριμένα τους είδη. Και την ίδια στιγμή, τα δάση, τα ποτάμια και τα βουνά της Κασκέιντια παραμένουν μια βασική πηγή της έμπνευσής μας, και έτσι διεκδικούμε αυτόν τον τίτλο με περηφάνια.

Η συναυλία σας στην Αθήνα λαμβάνει χώρα στις 21 Οκτωβρίου, μόλις δύο ημέρες πριν κυκλοφορήσει το Estuary. Υπάρχει κάτι ασυνήθιστο στο να παίζεις νέο υλικό σε ανθρώπους που δεν είχαν ακόμη μήνες να μελετήσουν ή να δεθούν με τον δίσκο. Απολαμβάνετε αυτού του είδους την πρώτη συνάντηση ανάμεσα σε ένα κοινό και ένα τραγούδι;

Ναι, απολαμβάνουμε πάντα την ευκαιρία να παίζουμε νέα τραγούδια ζωντανά, επειδή με μια πολύ αληθινή έννοια, βιώνουμε τη μουσική για πρώτη φορά μαζί με το κοινό. Τα τραγούδια όπως ηχογραφούνται στο άλμπουμ είναι οι σπόροι τους και είναι στη ζωντανή εμφάνιση, μέσα από χρόνια επαναλήψεων, που πετυχαίνουν την πλήρη άνθισή τους. Και τα τραγούδια αλλάζουν. Τα live σετ μας είχαν πάντα την ευκαιρία για εμάς να αυτοσχεδιάζουμε ζωντανά, να αλλάζουμε τον τρόπο που παίζουμε τα πράγματα, να τα επανερμηνεύουμε, για να κρατάμε τη μουσική φρέσκια τόσο για εμάς όσο και για το κοινό.

Όταν ένα συγκρότημα επιβιώνει για περισσότερα από είκοσι χρόνια, η περιοδεία, η ηχογράφηση και το παίξιμο μουσικής γίνονται αναπόφευκτα πιο οργανωμένα και επαγγελματικά. Ποιο κομμάτι των Wolves in the Throne Room προσπαθείτε συνειδητά να προστατεύσετε από τον επαγγελματισμό, τη ῥουτίνα και τη μουσική βιομηχανία, ώστε το συγκρότημα να εξακολουθεί να αισθάνεται επικίνδυνο ή μυστηριώδες για εσάς;

Αυτή είναι μια καλή ερώτηση, νομίζω. Λοιπόν, για μένα, η μουσική και η τέχνη είναι αδιάσπαστες από τη ζωή, την ίδια τη ζωή, το μυστήριό της. Και καθώς μεγαλώνω και καθώς η ζωή προχωρά, γίνεται ξεκάθαρο σε μένα ότι τα πράγματα είναι όλο και πιο μυστηριώδη από ό,τι πίστευα ποτέ ότι θα μπορούσαν να είναι. Και έτσι είναι αδύνατον για μένα να γίνω κυνικός, επειδή κάθε μέρα φέρνει κάποια νέα αποκάλυψη, κάποια νέα εμπειρία που αλλάζει την προοπτική μου. Οπότε υποθέτω ότι το μυστικό σε αυτό είναι να μένω ανοιχτός σε αυτού του είδους τις εκπλήξεις, να μένω ανοιχτός σε αυτές τις τυχαίες συναντήσεις, να είμαι έτοιμος να ακούσω ένα νέο κομμάτι μουσικής που μπορεί να εμπνεύσει ή να κάνω μια συζήτηση με κάποιον που θα ανοίξει μια πόρτα σε μια νέα φιλοσοφία. Είναι πολύ σημαντικό για μένα να μην βολεύομαι και να μην επαναπαύομαι στις δάφνες μου. Πάντα ψάχνω για μια νέα πόρτα να ανοίξω, για να εξερευνήσω νέα κομμάτια του εαυτού μου. Σας ευχαριστώ για τη συνέντευξη. Σας χαιρετώ και ανυπομονώ να σας δω στην Αθήνα.

Wolves in the Throne Room (US) live στην Αθήνα

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου | Κύτταρο Live

Προπώληση πραγματοποιείται προς 30€ μέσω του riverparty.net.

Online προπώληση: https://riverparty.net/wolves

Στις 21 Οκτωβρίου, το Κύτταρο ντύνεται στα μαύρα. Μην χάσετε την ευκαιρία να σταθείτε απέναντι σε ένα από τα μεγάλα ονόματα της σύγχρονης black metal ιστορίας.