Ρόμπερτ Ντιβάλ: Έφυγε από τη ζωή στα 95 του ο μεγάλος ηθοποιός του «Νονού» και του «Αποκάλυψη τώρα»

Ο Ρόμπερτ Ντιβάλ, ο ηθοποιός που κέρδισε Όσκαρ για το “Tender Mercies” και προτάθηκε για τις ερμηνείες του σε ταινίες όπως “The Godfather,” “Apocalypse Now” και “The Great Santini,” πέθανε σε ηλικία 95 ετών.

Ο θάνατός του ανακοινώθηκε στο Facebook με δήλωση της συζύγου του. «Χθες αποχαιρετήσαμε τον αγαπημένο μου σύζυγο, πολύτιμο φίλο και έναν από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς της εποχής μας», έγραψε. «Ο Bob έφυγε ήρεμα στο σπίτι, περιτριγυρισμένος από αγάπη και θαλπωρή. Για τον κόσμο ήταν βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός, σκηνοθέτης, αφηγητής. Για μένα ήταν απλώς τα πάντα.»

Ο Ντιβάλ ξεχώρισε ως ηθοποιός με μεγάλες προοπτικές — παρότι δεν είχε ούτε μία ατάκα — όταν ενσάρκωσε τον απομονωμένο Boo Radley στο “To Kill a Mockingbird” (1962). Ο σεναριογράφος Horton Foote τον πρότεινε προσωπικά για τον ρόλο, αφού τον είχε δει να παίζει στο θέατρο στη Νέα Υόρκη λίγα χρόνια νωρίτερα, στο έργο του “The Midnight Caller.”

Ο Foote υπήρξε σημαντική επιρροή για τον Ρόμπερτ Ντιβάλ. Έγραψε επίσης τα σενάρια για το “Tender Mercies” και για την εξαιρετική ταινία “Tomorrow” (1972), ενώ ο ηθοποιός πρωταγωνίστησε στο “The Chase” (1966), διασκευή μυθιστορήματος και θεατρικού έργου του Foote.

Καθοριστικός ήταν και ο σκηνοθέτης Francis Ford Coppola, ο οποίος του έδωσε αρχικά ρόλο στο “The Rain People” (1969), πριν τον επιλέξει ως τον έμπιστο οικογενειακό δικηγόρο Tom Hagen στα “The Godfather” (1972) και “The Godfather Part II” (1974), καθώς και ως τον μανιώδη με το σερφ Lt. Col. Kilgore στο “Apocalypse Now” (1979).

Η ατάκα του στο “Apocalypse Now”, «I love the smell of napalm in the morning», έμεινε στην ιστορία του κινηματογράφου. Με μαχητικά αεροσκάφη να πετούν από πάνω και εκρήξεις γύρω του, η σκηνή, που γυρίστηκε στις Φιλιππίνες, πραγματοποιήθηκε εντυπωσιακά σε μία μόνο λήψη.

«Δεν υπήρχε χρόνος για σκέψη», είχε πει ο Ρόμπερτ Ντιβάλ στον Roger Ebert το 1983. «Άκουσα από τον ασύρματο ότι είχαμε τα αεροπλάνα στη διάθεσή μας μόνο για 20 λεπτά. Μία διέλευση και τέλος. Μπήκα απόλυτα στον χαρακτήρα, και αν εκείνος δεν θα ανοιγόκλεινε τα μάτια του, ούτε κι εγώ θα το έκανα.»

Ο Ντιβάλ προτάθηκε επίσης για Όσκαρ για τους ρόλους του ως Hagen και Kilgore, καθώς και για την ερμηνεία του ως σκληροτράχηλος πιλότος των Πεζοναυτών Bull Meechum στο “The Great Santini” (1979). Επιπλέον, τιμήθηκε με υποψηφιότητες για τον ρόλο του Πεντηκοστιανού ιεροκήρυκα Eulis “Sonny” Dewey στο “The Apostle” (1997) — ταινία που έγραψε, τραγούδησε, σκηνοθέτησε και χρηματοδότησε ο ίδιος, για τον ρόλο του αμείλικτου αλλά γοητευτικού δικηγόρου Jerome Facher στο “A Civil Action” (1998) και για την ερμηνεία του ως επαρχιακός δικαστής Joseph Palmer στο “The Judge” (2015).

Ως ταχύτατος πιστολέρο, αναμετρήθηκε με τον John Wayne σε αξέχαστη μονομαχία στο “True Grit” (1969). Ξεχώρισε επίσης ως ο ανίκανος Major Frank Burns στο “MAS*H” (1970), ως αποστασιοποιημένος χαρακτήρας στο “THX 1138” (1971) και ως βαμβακοπαραγωγός Jackson Fentry στο “Tomorrow.”

Υποδύθηκε τον Dr. Watson στο “The Seven-Per-Cent Solution” (1976), έναν αδίστακτο τηλεοπτικό διευθυντή στο “Network” (1976), αθλητικογράφο στο “The Natural” (1984) και αρχιμηχανικό ομάδας NASCAR στο “Days of Thunder” (1990). Στον ρόλο του αστυνομικού διακρίθηκε σε ταινίες όπως “The Detective” (1968), “True Confessions” (1981) και “Colors” (1988).

Τα τελευταία χρόνια, πρωταγωνίστησε ως κτηνοτρόφος στο οικογενειακό δράμα “Wild Horses” (2015), εμφανίστηκε στη μεταφορά του έργου του John Steinbeck “In Dubious Battle” (2016), ενσάρκωσε ισχυρό παράγοντα του Σικάγο στο “Widows” (2018) και έκανε cameo εμφανίσεις στα “12 Mighty Orphans” (2021) και “Hustle” (2022) με τον Adam Sandler.