Jérôme Reuter (Rome): Αν ένα τραγούδι είναι πραγματικά καλό, θα ζήσει μέσα από τις αλλαγές

Με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων αδιάλειπτης παρουσίας, οι ROME επιστρέφουν στη σκηνή για μια επετειακή περιοδεία που συνοψίζει μια διαδρομή γεμάτη ιστορικές αναφορές, υπαρξιακή αγωνία και σκοτεινό λυρισμό.

Από τα πρώτα εσωστρεφή βήματα του πρότζεκτ μέχρι τη σημερινή του full band μορφή, ο Jérôme Reuter παραμένει μια από τις πιο ιδιοσυγκρασιακές και στοχαστικές φωνές του σύγχρονου neofolk. Με αφορμή τις επετειακές συναυλίες, αναστοχάζεται το παρελθόν χωρίς νοσταλγία, σε μία απολαυστική συνέντευξη που μας παραχώρησε.

Roxx: Οι ROME έχουν πλέον στο βιογραφικό τους δύο δεκαετίες μουσικής εξέλιξης. Πώς αισθάνεσαι ότι έχει αλλάξει η καλλιτεχνική σου ταυτότητα από την ίδρυση του πρότζεκτ το 2005;

Jérôme Reuter: Λοιπόν, προφανώς δεν είμαι σε καμία περίπτωση ο ίδιος άνθρωπος που ήμουν πριν από 20 χρόνια. Ήμουν ακόμα πολύ νέος και, παρότι πίστευα ότι ήξερα ένα-δυο πράγματα, στην πραγματικότητα δεν ήξερα σχεδόν τίποτα, για να είμαι ειλικρινής. Αρκεί να σου πω πως οι ROME δημιουργήθηκαν ως ένα προσωπικό στούντιο πρότζεκτ… ενώ τώρα, για παράδειγμα, είναι ένα πραγματικό συγκρότημα.

Roxx: Οι στίχοι σου συχνά θυμίζουν ποίηση ή φιλοσοφικά δοκίμια. Ποια είναι η διαδικασία γραφής τους και βλέπεις τον εαυτό σου περισσότερο ως ποιητή ή ως τραγουδοποιό;

Jérôme Reuter: Όχι, είμαι τραγουδοποιός, όχι ποιητής. Κάποιοι στίχοι έχουν ποιητικό ύφος, αλλά πάντα γράφονται ως στίχοι τραγουδιών, με την μουσική να είναι πάντοτε το άλλο, εξίσου σημαντικό, μισό του έργου.

Roxx: Συνδυάζεις ακουστικούς, martial και industrial ήχους. Πόσο συνειδητή είναι αυτή η υβριδοποίηση ειδών και αντανακλά κάτι πέρα από τη μουσική, ίσως την κοσμοθεωρία σου;

Jérôme Reuter: Δεν νομίζω ότι η κοσμοθεωρία μου βρίσκεται στην κατηγοριοποίηση μουσικών ειδών. Απλώς πηγαίνω εκεί όπου με οδηγεί το έργο και η περιέργειά μου. Υπάρχουν πολλές άλλες μουσικές επιρροές στους ROME πέρα από αυτές που ανέφερες. Το πιο σημαντικό είναι τα chansonniers (μεσαιωνικά songbooks) και οι τραγουδοποιοί με τους οποίους μεγάλωσα. Αυτό ήταν πολύ πριν η industrial μουσική βρει τον δρόμο της μέχρι το δωμάτιό μου.

Roxx: Υπάρχουν συγκεκριμένοι λογοτεχνικοί στοχαστές, ιστορικοί ή φιλόσοφοι που έχουν διαμορφώσει την κοσμοθεωρία και τους στίχους σου;

Jérôme Reuter: Πάρα πολλοί για να τους αναφέρω. Και διαφέρουν από άλμπουμ σε άλμπουμ. Φυσικά δεν έχω σταματήσει να μελετάω, να ερευνώ και να αλλάζω γνώμη σχετικά με όλα αυτά τα θέματα. Δεν θα μπορούσα να αναφέρω κάποιον απόλυτα σημαντικό αυτή τη στιγμή. Δεν υπάρχει ένα όνομα που να τα εξηγεί όλα. Είναι μια ζωή αφιερωμένη στο διάβασμα και στη μάθηση. Ποτέ δεν ξέρω πού θα με οδηγήσει στη συνέχεια.

Roxx: Το neofolk ως είδος συχνά κουβαλά προκαταλήψεις. Έχεις νιώσει ποτέ ότι το έργο σου κρίνεται μέσα από αυτά τα φίλτρα αντί για τους δικούς του όρους;

Jérôme Reuter: Ναι, φυσικά. Αλλά αυτό συμβαίνει και σε άλλα είδη. Συνήθως, όταν οι άνθρωποι δεν έχουν προκατασκευασμένες ιδέες, τείνουν να τους αρέσει, εκτός κι αν είναι απλώς υπερβολικά σκοτεινό γι’ αυτούς, κάτι που φαίνεται να είναι γενικό πρόβλημα του ευρύτερου κοινού σε σχέση με τη μουσική μου.

Roxx: Κοιτάζοντας πίσω σε έργα όπως το The Lone Furrow ή το Le Ceneri di Heliodoro, πώς τα τοποθετείς θεματικά και πιστεύεις ότι τα μηνύματά τους έχουν εξελιχθεί στο σημερινό γεωπολιτικό πλαίσιο;

Jérôme Reuter: Δεν θα μπορούσα να πω με σιγουριά. Δεν ακούω πραγματικά όσα έχω κάνει στο παρελθόν. Φυσικά και αλλάζουν τα μηνύματα. Η αντίληψη των ανθρώπων αλλάζει και ο κόσμος γύρω μας αλλάζει, οπότε και ο τρόπος με τον οποίο ακούμε κάποιους στίχους διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο και από εποχή σε εποχή. Αλλά μου αρέσει αυτό. Αν ένα τραγούδι είναι πραγματικά καλό, θα ζήσει μέσα από αυτές τις αλλαγές και θα βρίσκει το νόημά του σε κάθε χρονική τομή.

Roxx: Τι ρόλο παίζει η ευρωπαϊκή ιστορία και ταυτότητα στη μουσική σου; Είναι γιορτή, κριτική ή κάτι πιο αμφίσημο;

Jérôme Reuter: Είμαι Ευρωπαίος, οπότε δεν μπορώ να τραγουδήσω με ειλικρίνεια από την οπτική κάποιου άλλου. Ναι, λοιπόν, παίζει σημαντικό ρόλο στο έργο μου. Πάντα με γοήτευε η ευρωπαϊκή ιδέα. Ίσως επειδή προέρχομαι από μια τόσο μικρή χώρα που δεν θα μπορούσε να σταθεί πραγματικά μόνη της χωρίς καλές σχέσεις με τους γείτονές της.

Roxx: Βλέπεις τη μουσική σου ως μορφή αντίστασης ή ακτιβισμού, ή υπερβαίνει τις πολιτικές κατηγορίες;

Jérôme Reuter: Αντίσταση ίσως… αλλά σίγουρα όχι ακτιβισμό. Υποθέτω ότι το έργο μου, από πολλές απόψεις, υπερβαίνει τις πολιτικές κατηγορίες, στο μέτρο που αναζητά μια καθολική ανθρώπινη αλήθεια, αναπόφευκτα από μια ευρωπαϊκή σκοπιά.

Roxx: Πώς αντιλαμβάνεσαι την ευθύνη σου ως καλλιτέχνης σε έναν κόσμο που αντιμετωπίζει πόλεμο, κλιματικές κρίσεις και κοινωνικό κατακερματισμό;

Jérôme Reuter: Προσπαθώ να βγάλω άκρη κι εγώ ο ίδιος, όπως όλοι. Και δεν έχω πραγματικά όλες τις απαντήσεις. Περνώ τον χρόνο μου προσπαθώντας να βρω τις σωστές ερωτήσεις. Είναι κι αυτό μια αρχή!

Roxx: Για τους νέους μουσικούς που ακούν σήμερα ROME, ποιο είναι το βασικό μάθημα ή οπτική που θα ήθελες να κρατήσουν; Φιλοσοφικό, ηθικό ή καλλιτεχνικό, πέραν της τεχνικής.

Jérôme Reuter: Σίγουρα πέραν της τεχνικής. Δεν θα έλεγες πως είμαι ιδιαίτερα τεχνικός στο μουσικό κομμάτι. Νομίζω πως θα ήθελα να κρατήσουν μια οπτική που λέει “Κράτα τους φίλους σου κοντά και να είσαι καλός μαζί τους. Θα βασιστείς πάνω τους για πολλά πράγματα ως μουσικός”.

Roxx: Καθώς προετοιμάζεστε για τις επετειακές συναυλίες, πώς προσεγγίζεις σήμερα τη ζωντανή παρουσίαση των ROME; Τι είναι διαφορετικό πάνω στη σκηνή σε σχέση με τα πρώτα χρόνια και τι να περιμένει το κοινό από αυτές τις συναυλίες;

Jérôme Reuter: Παίζουμε πλέον ως ένα πραγματικό ζωντανό συγκρότημα. Δεν ήταν πάντα έτσι. Στην αρχή χρησιμοποιούσα πολλά backing tracks και άλλα προπαρασκευασμένα στοιχεία. Ακόμα έχουμε κάποια τέτοια για να υποστηρίζουμε τα τραγούδια, αλλά βασικά είμαστε τρεις τύποι που παίζουν και τραγουδούν ζωντανά. Όσο για τις τωρινές εμφανίσεις, είναι μέρος της επετειακής μας περιοδείας, οπότε προσπαθούμε να δώσουμε στον κόσμο μια εικόνα από τις διαφορετικές φάσεις που έχουμε περάσει αυτά τα 20 χρόνια.

***

Οι Rome εμφανίζονται ζωντανά την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου στο Eightball Club στην Θεσσαλονίκη και το Σάββατο 17 Ιανουαρίου στο Gazarte Ground Stage στην Αθήνα.

Εισιτήρια προπωλούνται μέσω της more.com και του δικτύου καταστημάτων της.