Γιάννης Τσιακόπουλος (Black Soul Horde): Όσο περισσότερο διπέταλο, τόσο καλύτερα!

Ύστερα από τέσσερα χρόνια δισκογραφικής σιωπής, οι Black Soul Horde επιστρέφουν δυναμικά με το Symphony of Chaos, έναν δίσκο που αποτυπώνει με αυτοπεποίθηση την έως τώρα πορεία τους και ταυτόχρονα ανεβάζει τον πήχη σε επίπεδο έντασης, ταχύτητας και συνολικής αισθητικής. Παραμένοντας πιστοί στον αναγνωρίσιμο heavy metal πυρήνα τους, αλλά χωρίς να φοβούνται την εξέλιξη, το συγκρότημα παρουσιάζει την πιο ώριμη και απαιτητική δουλειά του μέχρι σήμερα.

Με αφορμή τη νέα κυκλοφορία και την επερχόμενη ζωντανή παρουσίασή της, μιλήσαμε με τον Γιάννη Τσιακόπουλο για όλα: το δημιουργικό κενό των τελευταίων ετών, τη σύνθεση και την παραγωγή πίσω από κλειστές πόρτες στο προσωπικό του στούντιο, τη σημασία του οπτικού «περιτυλίγματος» ενός album, αλλά και την πιο power metal κατεύθυνση του Symphony of Chaos.

Roxx: Γιάννη επιστρέφετε στην δισκογραφία μετά από μια τετραετή απουσία με το εξαιρετικό Symphony of Chaos. Μας είχατε καλομάθει το 2020 και το 2021 με δύο απανωτές κυκλοφορίες και τώρα λίγο χαθήκατε. Τι συνέβη στο μεταξύ;

Γιάννης Τσιακόπουλος: Να σου θυμίσω πως πριν το Land Of Demise υπήρχε ένα κενό 5 ετών. Τα δύο album κολλητά ήταν και λίγο αποτέλεσμα της πανδημίας και των lockdown όπου υπήρχε περισσότερος χρόνος για μουσική. Αφότου η «κανονικότητα» επέστρεψε, επέστρεψαν και πολλές από τις υποχρεώσεις όλων μας. Δεν το κάνουμε full time αυτό. Συνέπεσε και η μετακόμιση του Studio οπότε όλα μαζί τελικά αθροιστήκαν στα 4 περίπου έτη.

Roxx: Για μένα οι δουλειές των Black Soul Horde έχουν ένα ειδικό ενδιαφέρον από την άποψη ότι έχετε πολύ αναγνωρίσιμα πράγματα μέσα σε αυτές, τόσο στα ηχοχρώματα φωνής, κιθαρών κλπ, όσο και στα riffs, αλλά κάθε δίσκος μου φαίνεται να ακολουθεί ένα δικό του μοτίβο. Το “Tales of the Ancient Ones” είναι το επικό, το “Land of Demise” το μελαγχολικό, το “Horrors from the Void” το σκοτεινό και τώρα το “Symphony of Chaos” αυτό με την περισσότερη αυτοπεποίθηση. Αυτά τα μουσικά στιγμιότυπα αντικατοπτρίζουν και τις δεδομένες φάσεις που βρισκόσασταν στην ζωή σας όταν τα γράφατε, ή πρόκειται για concept–driven αποτελέσματα;

Γιάννης Τσιακόπουλος: Η αλήθεια είναι πως δεν ξεκινάω ποτέ να γράψω με κάτι συγκεκριμένο στο κεφάλι. Δηλαδή ναι, ξέρω ότι θέλω να πάω προς μια κατεύθυνση αλλά τελικά πάει συνήθως μόνο του. Επίσης το συνολικό mood καθορίζεται σε ένα σημαντικό βαθμό και από τους στίχους και τις μελωδικές γραμμές που θα γράψει ο Δημήτρης. Μπορώ να σου πω σίγουρα πως υπάρχει μια darkίλα στη μουσική μας. Το 1^ο ήταν το πιο επικό γιατί εκεί ήμουν μουσικά εκείνη την περίοδο και ήθελα να βγάλω και από μέσα μου το άχτι πολλών ετών που δεν με είχαν ικανοποιήσει σχετικά με τη δημιουργία της αγαπημένης μου -στην ουσία- μουσικής. Από κει και πέρα όλα πάνε ανάλογα με τη φάση που βρισκόμαστε στη ζωή μας.

Roxx: Προχωρώ λίγο στη νέα κυκλοφορία και ξεκινάω με το εξαιρετικό εξώφυλλο. Πολύ διαφορετικό από οτιδήποτε έχετε κάνει, πιο “ζωγραφικό”, πιο πλούσιο σε στοιχεία και πολύ συμβατό με αυτό που συμβαίνει μέσα στο album σε επίπεδο storytelling. Γενικά είναι σημαντικό για εσάς αυτό το “περιτύλιγμα” μιας κυκλοφορίας σας;

Γιάννης Τσιακόπουλος: Ο Jon (Graphic No Jutsu) έκανε εξαιρετική δουλειά με το εξώφυλλο και μείναμε πολύ ευχαριστημένοι. Θέλαμε κάτι στα πλαίσια ενός “painting” αν το θες. Ταίριαζε σαν στυλ αρκετά και με τη θεματική του δίσκου. Το album cover για μένα σίγουρα, αλλά νομίζω και για τους υπόλοιπους, αποτελεί κάτι παραπάνω από ένα «περιτύλιγμα». Είναι μέρος της ταυτότητας του κάθε δίσκου.

Roxx: Παρατηρώ πως δουλεύετε αρκετά εσωστρεφώς όλα αυτά τα χρόνια, με εσένα στο τιμόνι του παραγωγού και αρχηγείο σας το στούντιό σου. Έχετε σκεφτεί ποτέ να κοιτάξετε παραπέρα σε αυτό το κομμάτι ούτως ώστε να μπορέσεις κι εσύ να αφοσιωθείς στο μουσικό σκέλος ή είναι ένας συγκεντρωτισμός που σου αρέσει αυτός;

Γιάννης Τσιακόπουλος: Κερδίζουμε σε αρκετά μέτωπα ακολουθώντας αυτή τη λογική. Ο μόνος που χάνει λιγάκι είμαι εγώ, αλλά χαλάλι. Προφανώς και μου αρέσει πολύ αυτό που κάνω, γιατί εκτός από το ότι είναι η δουλειά μου και η μεγάλη μου αγάπη στη ζωή, είναι πιο εύκολο να βγάλω το αποτέλεσμα που επιθυμώ από το να προσπαθώ να εξηγώ σε κάποιον άλλο. Κερδίζουμε αρκετό χρόνο έτσι. Επίσης, ξέρω πολύ καλά πλέον το τι χρειάζεται ο καθένας από τους υπόλοιπους σαν καθοδήγηση ή διευκόλυνση για να ηχογραφήσουν και να εκτελέσουν τα parts τους. Δε σημαίνει βέβαια ότι δε θα ήθελα στο μέλλον να συνεργαστούμε με κάποιον για παραγωγή.

Roxx: Περί ήχου μιλώντας, ποια θεωρείς πως είναι τα βασικά χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένα heavy metal album; Εσύ σε ποια αποσκοπείς όταν αναλαμβάνεις ένα τέτοιο και δη όταν αυτό είναι το δικό σας;

Γιάννης Τσιακόπουλος: Διπέταλο. Όσο περισσότερο τόσο καλύτερα (γέλια). Πέρα από την πλάκα, πιστεύω πως πρέπει να υπάρχει καλοπαιγμένο υλικό κατά κύριο λόγο, ώστε να μπορέσεις μετά να χτίσεις και στον ήχο. Θέλω πάντα να έχω σφιχτά και «ζεστά» τύμπανα, ένα καλό distortion/drive στις κιθάρες, κατά προτίμηση από ενισχυτές και όχι από πετάλια, ένα γεμάτο αλλά ευδιάκριτο μπάσο, καθώς δεν είμαι της άποψης ότι είναι εκεί απλά για να κλείνει τις τρύπες στις χαμηλές συχνότητες, και φυσικά καθαρές φωνές «μέσα» στη μίξη και όχι από πάνω από αυτή, χωρίς το φόβο να χρησιμοποιήσεις τα εφέ που γουστάρεις. Αν μιλάμε για heavy metal συγκεκριμένα και όχι metal γενικά, είμαι επίσης της άποψης ότι less is more.

Roxx: Στο κομμάτι σύνθεσης και στίχων πώς δουλεύετε; Απ’ ότι έχω δει εσύ και ο Δημήτρης κάνετε όλη την δουλειά. Έχετε βρει φαντάζομαι τις ισορροπίες σας στην διαδικασία. Πόσο δύσκολο είναι αυτό;

Γιάννης Τσιακόπουλος: Δεν είναι καθόλου δύσκολο. Έτσι ξεκινήσαμε από την αρχή οπότε πλέον μας είναι απόλυτα φυσιολογικό. Εγώ θα γράψω τη μουσική και ο Δημήτρης θα γράψει στίχους και μελωδικές γραμμές πάνω σε αυτή. Φυσικά και θα υπάρξουν κάποιες παρατηρήσεις και από τις δύο πλευρές και πιθανώς να αλλάξουν κάποια πράγματα κατά τη διαδικασία κυρίως της ηχογράφησης αλλά αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Το κομμάτι των solo επίσης πέφτει εξ ολοκλήρου στον Κώστα. Εγώ απλά θα του στρώσω το χαλί για να πατήσει.

Roxx: Και οι ταχύτητες έχουν ανέβει στο Symphony of Chaos. Τι σας ώθησε προς αυτή την πιο power metal -ας πούμε- στροφή; Είχατε την ανάγκη να πιέσετε τα τεχνικά σας όρια, άλλαξαν τα ακούσματά σας στο μεταξύ ή κάτι άλλο;

Γιάννης Τσιακόπουλος: Το power metal είναι στο πετσί μου από μικρό παιδί. Και ναι θα έλεγα πως τεχνικά, τουλάχιστον για εμένα, που δεν είμαι και κανένας βιρτουόζος, ήταν το πιο απαιτητικό album μέχρι τώρα. Ήθελα να διαφοροποιηθούμε λίγο από το mid-tempo του Horrors. Ίσως την εποχή της σύνθεσης των κομματιών να είχα παρεμφερή ακούσματα, αλλά δε θυμάμαι. Απ’ την άλλη, ίσως απλά περίμενε μέσα μου να βγει.

Roxx: Στα live είστε φειδωλοί. Από το Land of Demise μέχρι σήμερα (αν και μεσολάβησε και ο κορονοϊός) είναι ζήτημα να έχετε πραγματοποιήσει 10 εμφανίσεις. Είναι αυτοσκοπός αυτή η low key δραστηριότητα, είναι περιορισμένες οι ευκαιρίες ή περιορισμένες οι δυνατότητες λόγω άλλων υποχρεώσεων;

Γιάννης Τσιακόπουλος: Ισχύει αυτό. Δυστυχώς δεν κάνουμε όσα live θα θέλαμε. Οι υποχρεώσεις μας στην καθημερινότητα δε μας επιτρέπουν το κυνήγι των live. Έχουμε επίσης επιλέξει να κάνουμε live τα οποία έχουν κάποια ουσία και για εμάς. Αυτό βέβαια είναι φαύλος κύκλος, καθώς όταν δε κάνεις πολλά live δεν σκάνε και καλές ευκαιρίες.

Roxx: Πες μου 3 heavy metal δίσκους που σε έχουν σημαδέψει και άλλους 3 που έχουν κολλήσει στο στερεοφωνικό σου την τελευταία πενταετία. Βγαίνει πλέον μουσική όπως έβγαινε κάποτε ή εν τέλει δεν αδικείς και τόσο τους πρωτοδισκάκηδες;

Γιάννης Τσιακόπουλος: Το πρόβλημα δεν είναι ότι δε βγαίνει μουσική, καθώς βγαίνουν μουσικάρες. Το πρόβλημα είναι η υπερπληροφόρηση, εξαιτίας της οποίας είτε σου δημιουργείται ένα fatigue και δε θες να ακούσεις τίποτα καινούργιο, είτε τα καλά δε τα ανακαλύπτεις μέσα στο χαμό. 3 δίσκοι που με έχουν σημαδέψει είναι το Master Of Puppets των Metallica, το Imaginations From The Other Side των Blind Guardian και το Twilight Of The Gods των Bathory. 3 που παίζουν συχνά πυκνά την τελευταία πενταετία είναι το Mana των Unto Others, το Obsidian των Paradise Lost και το Impera των Ghost.

Roxx: 17 Ιανουαρίου παρουσιάζετε το νέο σας album ζωντανά στην Αθήνα, μαζί με Strikelight και Thelemite. Τι να περιμένουμε να δούμε και να ακούσουμε εκεί;

Γιάννης Τσιακόπουλος: Θα παίξουμε κομμάτια από όλη τη δισκογραφία μας με έμφαση φυσικά στο τελευταίο album. Θα παίξουμε και κάποια που δεν έχουμε ξαναπαίξει ποτέ live μέχρι τώρα. Στην ουσία είναι το πρώτο μας ever headline show θα προσπαθήσουμε να δώσουμε το 100% μας.

Roxx: Σε ευχαριστώ πολύ για την κουβέντα και ανυπομονούμε να σας δούμε live. Τα τελευταία λόγια είναι δικά σου.

Γιάννης Τσιακόπουλος: Εμείς ευχαριστούμε για την ευκαιρία. Θα χαρούμε να σας δούμε και να τα πούμε και από κοντά.

***

Οι Black Soul Horde παρουσιάζουν ζωντανά το νέο album “Symphony of Chaos” το Σάββατο 17 Ιανουαρίου στο Piraeus Club Academy, μαζί με τους Strikelight και Thelemite.