Wish Upon A Star: Ο πλανήτης μας σαπίζει για το συμφέρον των ελάχιστων

Roxx |
Wish Upon A Star: Ο πλανήτης μας σαπίζει για το συμφέρον των ελάχιστων - Roxx.gr

Με τη νέα τους δισκογραφική δουλειά, το εξαιρετικό EP This is Warνα βρίσκεται στις επάλξεις και τους ίδιους να εξορμούν σε σκηνές ανά την Ελλάδα για την παρουσίασή της και εν όψει φυσικά της μεγάλης συναυλίας τους στο Temple της Αθήνας, το Σάββατο 4 Ιανουαρίου, μαζί με τους Overjoyed, οι Wish Upon A Star πέφτουν θύμα των ερωτήσεών μας.

Εν μέσω εγκάρδιων και –σε περιπτώσεις- μακροσκελών απαντήσεων, μας λένε όσα θέλουμε να ξέρουμε για όσα ήρθαν, όσα έρχονται και όσα θα έρθουν.

Στα όπλα!

Roxx: Κάτι παραπάνω από 10 χρόνια πέρασαν από το εναρκτήριο για εσάς 2008 και κάτι λιγότερο από 10 από το “Sincerity in Every Chord” EP (2010). Αφού είναι η πρώτη φορά που μιλάμε οφείλω να ρωτησω πως αξιολογείτε την μέχρι στιγμής περιπέτειά σας και περιήγησή σας στα εγχώρια μουσικά δρώμενα, και φυσικά πόσο αυτά τα πράγματα έχουν επηρεάσει τις προσωπικότητές σας και τον τρόπο που βλέπετε τον κόσμο σήμερα.

Αστέρης (WUAS): Το να ξεκινάς μία μπάντα, να έχεις όνειρα και να τα βλέπεις σιγά-σιγά να  πραγματοποιούνται είναι κάτι το μοναδικό.Το άγχος και ο ενθουσιασμός που έχεις στα πρώτα live ή όταν ξεκινάς για την πρώτη σου περιοδεία εκτός συνόρων, είναι συναισθήματα πολύ δυνατά που σε κάνουν να συνειδητοποιείς πως “εδώ είσαι” και πως αυτό που κάνεις δεν θα το άλλαζες με τίποτα. Εμείς αυτό που θέλαμε απο μικροί οταν καναμε τα πρώτα μας βήματα ήταν να καταφέρουμε να συνεχίσουμε αυτό που αγαπάμε και μας γεμίζει σαν άτομα, με κάθε κόστος. Η μπάντα δεν είναι κάτι το οποίο συντηρούμε για να έχουμε ένα χόμπι τα Σαββατοκύριακά, είναι ένα από τα μεγαλύτερα κομμάτια της ζωης μας όλα αυτά τα χρόνια.Είναι λογικό λοιπόν, οι ζωές μας να περιστρέφονται γύρω από το συγκρότημα και όλες οι εμπειρίες και οι παραστάσεις που αποκτούμε μέσω αυτού να μας καθορίζουν σαν άτομα.

Roxx: Ερχόμαστε λοιπόν στο σήμερα και στο “This is War” EP που έχει μόλις κυκλοφορήσει. Κατ αρχάς πώς και πήρατε την απόφαση για ένα EP και όχι για μια πλήρη κυκλοφορία και πάλι (μιας που τα τελευταία χρόνια μας είχατε συνηθίσει σε τέτοιες). Έχει να κάνει με το οτι δοκιμάζετε τις δυνάμεις σας σε αυτό το αρκετά αλλαγμένο μουσικό στυλ που συναντάμε στην κυκλοφορία ή είναι κάποιου άλλου είδους statement ή αναγκαιότητα;

Αστέρης (WUAS): Παίρνοντας πασα από την τελευταία πρόταση της προηγούμενης ερώτησης θελω να σου πω πως μέσα από αυτή την κυκλοφορία εκφράζουμε το πως βλέπουμε τον κόσμο σήμερα. Το “This Is War” αντιπροσωπεύει 100% την στάση μας απέναντι στην κοινωνία που ζούμε. Δεν μας προβλημάτισε ποτέ αν θα το βαφτίσουμε EP ή full album. Αυτό που θέλαμε είναι μέσα από τα τραγούδια μας να εκφράσουμε όλα αυτά που έχουμε στο κεφάλι μας. Αυτή η ανάγκη σε αλληλεπίδραση  με όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας έφερε την αλλαγή στον ήχο και το ύφος μας.

Roxx: Πείτε μου δυο λόγια για αυτή τη νέα μουσική προσέγγιση. Στα αυτιά μου ακούγεται πιο… sludge, πιο rock’n’roll, πιο μοντέρνα θα έλεγε κανείς. Είχε αρχίσει να σας περιορίζει το αμερικανοτραφές μελωδικό punk rock με τα στεγανά του και αυθόρμητα στραφήκατε αλλού ή μπορεί να σας ξανακούσουμε στο παλιό σας ύφος, στην επόμενη full length κυκλοφορία λόγου χάριν;

Αστέρης (WUAS): Είμαστε λίγο φλώροι για sludge… Ο τρόπος με τον οποίο συνθέσαμε τα κομμάτια ήταν διαφορετικός από τις προηγούμενες φορές. Μπήκαμε στο στούντιο και αρχίσαμε να τζαμάρουμε ένα ριφ, o καθένας κατέθετε τη δική του οπτική και σιγά σιγά αυτό κατέληγε να παίρνει τη μορφή ενός κομματιού. Νιώσαμε την ανάγκη να παίξουμε πιο επιθετικά, επηρεασμένοι είτε απο τα ακουσματα μας είτε από τα καθημερινά μας βιώματα. Η αντίδραση που είχαμε σε ότι συνέβαινε γύρω μας το τελευταίο καιρό έβγαινε απευθείας στον ήχο μας. Μας αρέσει επίσης να πειραματιζόμαστε με το σκληρό ροκ ήχο.

Η αισθητική που έχει η νέα προσέγγιση στον ήχο μας είναι αποτέλεσμα όλων αυτών που προανέφερα. Θεωρώ όμως ότι και σε αυτή την κυκλοφορία έχουμε πολλά μελωδικά punk rock περάσματα. Το Wasteland και το This Is War είναι τραγούδια που για εμάς αποτελούν συνέχεια και εξέλιξη του μελωδικού punk rock ήχου που μας χαρακτηρίζει. Μπορεί η ατμόσφαιρα να είναι πιο βαριά και ηλεκτρισμένη αυτή τη φορά όμως η ενεργεία και η αμεσότητα που έχει του δίνουν ένα punk rock χαρακτήρα στα αυτιά μας.

Roxx: Οι περισσότεροι μουσικοί μισούν τις ταμπέλες, αλλά επειδή απευθυνόμαστε και σε κόσμο που πρώτα θα διαβάσει και μετά θα ακούσει, βάλε μου αν θες έναν τίτλο στην σημερινή μουσική προσέγγιση των WUAS. Τι παίζετε τελικά;

Αστέρης (WUAS): Νομίζω και εμείς στην ίδια κατηγορία με τους περισσότερους μουσικούς είμαστε. Δεν μας αρέσει να βάζουμε ταμπέλες στην μουσική μας γιατί κατευθείαν περιορίζουμε τον ήχο μας.Το καλύτερο από όλα είναι να ακούσει την μουσική μας κάποιος ανεπηρέαστος και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Αυτό που θα μπορούσα να πω είναι πως το τελευταίο καιρό έχουμε μια πιο ριφάτη προσέγγιση στον πανκ ροκ ηχο.

Roxx: Είστε μια μπάντα που έχει περιοδεύσει αρκετά και μάλιστα από τα πολύ πρώτα χρόνια ύπαρξής της, σε DIY συνθήκες και νοοτροπίες, με όλες τις δυσκολίες και το κόστος που εμπεριέχει αυτό το lifestyle. Σας σκληραγώγησε όλο αυτό; Σας έκανε να αλλάξετε τον τρόπο που αντιμετωπίζετε την μουσική και την ενασχόληση με αυτήν;

Αστέρης (WUAS): Οι πρώτες μας περιοδείες ήταν σε μια εποχή που η πρόσβαση στην πληροφορία δεν είναι τόσο άμεση όσο σήμερα. ΄Ηταν μία περίοδος που όλες οι μπάντες κλείναμε μονες μας τις περιοδείες μας και η μόνη βοήθεια που υπήρχε ήταν οι πληροφορίες που ανταλλάσσαμε μεταξύ μας. Ίσως και να γινόταν κατ’ ανάγκη καθώς δεν υπήρχε κάποιος να αναλάβει  να σου κλείσει τα live. Ατελείωτες ώρες ψαξίματος στο internet. Θυμάμαι για την πρώτη πρέπει να είχαμε στείλει περίπου 700 email για 16 live.

Το γεγονός βέβαια πως εμείς οι ίδιοι κλείναμε μόνοι μας τις συναυλίες, μας έβαλε σε μια συνθήκη αναζήτησης για μέρη που θα μπορούσαμε να πάμε να παίξουμε αλλά και για ανθρώπους που θα ενδιαφέρονταν να μας κανονίσουν  ένα live. Έχουμε παίξει παντού, σε καταλήψεις, youth centers, μικρά μπαρ, προβάδικα αλλά και σε μεγαλύτερα clubs. Κατα καιρούς φιλτράρουμε τις εμπειρίες που έχουμε και προσπαθούμε να συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που έχουν ίδιους ηθικούς κώδικες με εμας και μοιράζονται την ίδια επιθυμία και ενθουσιασμό που έχουμε για να παίξουμε στην πόλη τους. Αυτό δεν έχει να κάνει τόσο πολύ με τους χώρους που γίνονται τα live.

Μπορεί να είναι μια κατάληψη στην Ελβετία, ένα καφέ στην Πράγα, ένα youth center στο Γκρατζ , ένα ωραίο venue κάπου στη Γερμανία ή ένα φεστιβαλ στα Βαλκάνια.  Σίγουρα δεν γίνεται να πετυχαίνουμε διάνα σε όλες τις περιπτώσεις, υπήρχαν αρκετες φορές που οι συνθήκες της συναυλίας (και του ύπνου μας μετα  ακόμα περισσότερο) δεν ήταν οι ιδανικότερες.

Roxx: Τελικά οφείλουν οι μπάντες να περιοδεύσουν αν θέλουν να «τα καταφέρουν» (με τον τρόπο που τα έχουν «καταφέρει» οι μεγαλύτερες μπάντες της γενιάς μας όπως 1000mods και Planet of Zeus) ή ο δρόμος για μια τέτοιου είδους επιτυχία περιλαμβάνει και πολλά ακόμη πράγματα, ή και εξαρτάται πολλές φορές αποκλειστικά από την ποιότητα της τραγουδοποιείας. Θα συμβουλεύατε άλλες μπάντες να το επιχειρήσουν ή πρέπει να είσαι και λίγο πάνκης στο lifestyle για να το απολαύσεις όπως πρέπει και οι πιθανότητες να απογοητευτείς είναι εξίσου μεγάλες;

Αστέρης (WUAS): Θεωρώ τους εαυτούς μας πολύ τυχερούς που ξεκινήσαμε αυτή την μπάντα απο το μηδεν και χωρίς να έχουμε ιδέα “πως γίνεται” καβαλάγαμε ένα βαν και βγαίναμε στο δρόμο. Είναι πολύ σημαντικό για μια μπάντα να ξεκινάει και να προσπαθεί με όλες τις δυνάμεις που έχει να παίζει όσο περισσότερο μπορεί. Αυτό απαιτεί θυσίες σε όλα τα επίπεδα, ειδικά τον πρώτο καιρό.

Οι δυσκολίες και οι αναποδιές που θα συναντήσεις είναι δεδομένες αλλά μέσα από αυτές χτίζεται ο χαρακτήρας σου. Το να μάθεις να τις ξεπερνας και να συνεχιζεις είναι κάτι που πρέπει να το βιώσεις για να το μάθεις. Χρειάζεται επιμονή, συνέπεια και το κοντέρ να γράψει πολλά χιλιόμετρα για να καταφέρει να αναδειχθεί η ποιότητα και ο δυναμισμος μιας μπάντας. Από όσο τυχαίνει να γνωρίζω βέβαια οι 1000mods και οι Planet of Zeus από το μηδέν ξεκίνησαν και έχουν φάει και αυτοί τα μούτρα τους για να καταφέρουν να περιοδεύουν με καλύτερους όρους. Αυτό ενισχύει την άποψη μου πως τίποτα δεν μπορεί να έρθει μόνο του αν εσυ πρώτος δεν έχεις προσπαθήσει πάρα πολύ για αυτό.

Κανένας δεν πρόκειται να νοιαστεί περισσότερο από εσένα τον ίδιο. Όταν όμως ξεκινάς να βλέπεις περιοδεία με την περιοδεία, ότι τα πράγματα σιγά-σιγά πηγαίνουν καλύτερα παίρνεις  μια ηθική επιβεβαίωση και νιώθεις πως αυτό που κάνεις έχει ένα αντίκρυσμα. Φυσικά με αυτόν τον τρόπο αποκτάς και φοβερές ιστορίες για ελέγχους στα σύνορα, συναυλίες που φτάνεις αργοπορημένος κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, ύπνο στα πιο απίθανα μέρη, περιπέτειες με το βαν στα χιόνια και πολλά ακόμη ευτράπελα. Μερικές φορές ήταν ταξίδι στο άγνωστο! Πηγαίνες κάπου και δεν ήξερες τι να περιμένεις, ουτε ποιος κάνει τη συναυλία, ούτε που θα κοιμηθείς, τίποτα! Μερικές από τις ωραιότερες στιγμές μας σαν μπάντα έχουν συμβεί κάτω από αυτές τις συνθήκες!

Roxx: Στις 4 Ιανουαρίου ανεβαίνετε στην σκηνή του Temple στην Αθήνα για την παρουσίαση του “This is War” και θα έλεγε κανείς πως ανυπομονούμε, τόσο καιρό που έχετε να παίξετε στην πρωτεύουσα. Τι να περιμένουμε; Μακροσκελή setlist με τα πάντα όλα ή ένα… «σφηνάκι» εν όψει του full δίσκου; Θα υπάρξουν και άλλες ημερομηνίες ανά την Ελλάδα ή την Ευρώπη με αφορμή το “This Is War»;

Άλεξ (WUAS): Έχουμε να παίξουμε αρκετό καιρό στην Αθήνα και μάλιστα είναι και μια ιδιαίτερη περίπτωση καθώς δεν είναι ένα απλό live αλλά η παρουσίαση την νεας μας κυκλοφορίας. Θα παίξουμε πολύ, μην αγχώνεσαι! Θελουμε μεσα απο τα live μας πλεον να μπορούμε να δώσουμε ένα αντιπροσωπευτικό κομμάτι της μπάντας στο κοινό και για να συμβεί αυτό περιλαμβάνονται κομμάτια από όλες τις δισκογραφικές μας δουλειές μέσα στο σετ.

Η συνέντευξη δεν ξέρω πότε θα βγει, αλλά μόλις γυρίσαμε από την Καλαμάτα που κάναμε το πρώτο live με τον καινούργιο μας δίσκο. Μέχρι την Άνοιξη θα παίξουμε σε πολλά μέρη στην Ελλάδα. Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Τρίκαλα, Γιάννενα, Κρήτη, Πάτρα… Θα ανακοινωθούν όλα στο άμεσο μέλλον. Τέλος Απριλίου θα βγούμε για Ευρωπαϊκή περιοδεία! Το περιμένουμε πως και πως.

Roxx: Θα μείνω λίγο στον τίτλο του “This is War” και μπορώ πολύ εύκολα να μαντέψω πως αφορά λίγο το πόσο ο κόσμος γύρω μας έχει μετατραπεί σε εμπόλεμη ζώνη, σε κάθε επίπεδο. Από την επιβίωση μέχρι την προσπάθεια να ξεχωρίσεις, τα εμπόδια και αυτοί που τα βάζουν είναι τόσο πολλά που εύκολα κάποιος μπορεί να κουραστεί να προσπαθεί. Θέλει τελικά attitude «πολεμιστή» για να μπορέσεις να τα βγάλεις πέρα εκεί έξω;

Άλεξ (WUAS): Η αλήθεια είναι ότι χρειάζεται γερό στομάχι για να μπορέσεις να υπερπηδήσεις όλα τα εμπόδια που απλώνονται καθημερινά στα πόδια μας. Αν έχεις επιλέξει να ζεις με άλλον τρόπο ή ηθικό κώδικα από αυτόν που μας επιβάλλεται, χρειάζεται τεράστια και καθημερινή υπομονή και επιμονή στον στόχο. Ο καθένας βέβαια βάζει τον δικό του. Δεν χρειάζεται να θέλεις να ξεχωρίσεις για να σου είναι δύσκολο. Ακόμα και το να καταφέρεις να ζήσεις μια απλή αλλά δίκαιη ζωή χρειάζεται καθημερινό αγώνα. Για να απαντήσω ευθέως λοιπόν, δεν πιστεύω ότι χρειάζεται attitude πολεμιστή αλλά την ηθική ενός ήρωα.

Roxx: Τελικά ποιος είναι ο σπουδαιότερος πόλεμος που η ανθρωπότητα πρέπει να κερδίσει

Άλεξ (WUAS): Ο σπουδαιότερος πόλεμος που χρειάζεται να κερδίσει η ανθρωπότητα είναι σίγουρα ο πόλεμος με την ίδια της τη φύση. Η φράση / σύνθημα “Σκότωσε το μπάτσο που έχεις μέσα σου” είναι σίγουρα μια απλούστευση αυτού, απλά όπου μπάτσος στην πραγματικότητα θα μπορούσαμε να βάλουμε τον ρατσιστή, τον σεξιστή, τον ομοφοβικό, τον σπισιστή, τον αδιάφορο γείτονα, τον ιδιοτελή φίλο και γενικότερα οποιονδήποτε καταπατάει τις ελευθερίες και τα δικαιώματα του διπλανού του, βάζοντας το προσωπικό συμφέρον απέναντι στο κοινό καλό. Σίγουρα όλοι πέφτουν καθημερινά σε τέτοιου είδους παραπτώματα, είτε με λόγια, είτε με πράξεις, είτε με σκέψεις που δεν θα μάθεις και ποτέ… Το θέμα είναι το μυαλό μας να μένει πάντα προσανατολισμένο ενάντια σε όλα αυτά και να μπορεί να φιλτράρει και να αναλύει τα σφάλματα στα οποία κάθε φορά πέφτει ώστε να τα διορθώσει. Ας μη γελιόμαστε όμως, η ιστορία έχει δείξει ότι αυτή η μάχη δυστυχώς δεν κερδίζεται. Πλέον το πρόβλημα έχει πάψει να είναι μεταξύ του είδους μας και έχουμε γίνει ο λόγος που ο πλανήτης μας σαπίζει για το συμφέρον των ελάχιστων.

Οι Wish Upon A Star παρουσιάζουν ζωντανά το This is War, το Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2020, στο Temple, μαζί με τους Overjoyed.

Πληροφορίες: https://www.facebook.com/events/267910267460023

Wish Upon A Star



ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ