Ζούσε με ένα πτώμα για επτά χρόνια: Η ανατριχιαστική ιστορία του Καρλ Τάνζλερ

Μία όχι και τόσο διαδεδομένη αλλά πέρα για πέρα αληθινή και ανατριχιαστική ιστορία, είναι αυτή του Γερμανού γιατρού Καρλ Τάνζλερ.

Τις περισσότερες φορές μαθαίνουμε για αληθινές ανατριχιαστικές ιστορίες μέσω του Hollywood, όταν αυτές γίνονται ταινίες και διαδίδονται εύκολα σε όλον τον κόσμο. Μια ιστορία που θα μπορούσε άνετα να αποτελεί σενάριο ταινίας τρόμου, είναι αυτή του Καρλ Τάνζλερ, γνωστού και ως Κόμη Καρλ Φον Κόσελ και της Μαρία Ελένα Ντε Όγιος.

Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή.

Ο Καρλ Τάνζλερ, Γερμανός στην καταγωγή, μετανάστευσε το 1926 στην Αμερική. Ήταν γενικώς μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα και παρότι αυτοαποκαλούταν γιατρός, στον ελεύθερο χρόνο του ήταν ένας ερασιτέχνης εφευρέτης που δημιουργούσε πολύπλοκες ηλεκτρικές συσκευές στο εργαστήριό του.

Εν πάση περιπτώσει με κάποιο περίεργο τρόπο κατάφερε να πάρει μια θέση εργασίας ως γιατρός, στη μονάδα κατά της φυματίωσης στο Marine Hospital των ΗΠΑ. Κάποια αρχεία του νοσοκομείου στις μέρες μας, τον αναγνωρίζουν ως έναν τεχνικό ακτίνων Χ και κάποια άλλα ως ένα μικροβιολόγο που συνεργάστηκε με τους βαρέως πάσχοντες ασθενείς της φυματίωσης.

Η ουσία της όλης ιστορίας ξεκινά όταν γνωρίζει μες στο νοσοκομείο μία ασθενή που έπασχε από φυματίωση βαριάς μορφής, την Αμερικανοκουβανή Μαρία Ελένα Ντε Όγιος, την οποία και ερωτεύεται. Δεδομένης της έλλειψης σύγχρονων αντιβιοτικών, η φυματίωση ήταν συνήθως θανατηφόρα εκείνη την εποχή κάτι που ο Κόμης Καρλ Φον Κόσελ θέλησε να εκμεταλλευτεί.

Μέσα στην απελπισία της, η οικογένεια της Ελένα συμφωνεί στις αντισυμβατικές μεθόδους του Γερμανού γιατρού που περιλάμβαναν από περίεργα μηχανήματα ηλεκτροπληξίας και συσκευές ακτίνων Χ που έφερνε στο σπίτι της, μέχρι διάφορα “θαυματουργά” φίλτρα που έφτιαχνε μόνο για εκείνη.

Αξίζει να αναφερθεί πως στις επισκέψεις του ζητούσε συνέχεια σε γάμο τη νεαρή ετοιμοθάνατη, παρότι ήταν και οι δύο παντρεμένοι, ενώ η απάντηση της ήταν πάντα αρνητική.

Η Μαρία Ελένα Ντε Όγιος πέθανε στις 25 Οκτωβρίου 1931 και από εκεί και έπειτα αρχίζει η φρίκη. Ο Τάνζλερ με την άδεια της οικογένειας της Ελένα πληρώνει για την ταφή του πτώματος σε ένα μεγαλοπρεπές μαυσωλείο. Το σώμα της τοποθετήθηκε σε μεταλλικό φέρετρο ενώ η κρύπτη ήταν εξοπλισμένη και με τηλέφωνο γιατί έτσι πίστευε πως θα μπορεί να επικοινωνεί μαζί της.

Η ψύχωση του Τάνζλερ ήταν τόσο μεγάλη που για δύο συναπτά έτη επισκεπτόταν κάθε βράδυ την κρύπτη. Είχε χάσει παράλληλα την δουλειά του στο νοσοκομείο και είχε μετακομίσει σε μια απομακρυσμένη παράγκα. Ώσπου ξαφνικά ένα βράδυ σταμάτησαν οι επισκέψεις στο μαυσωλείο.

Αυτή η παύση των επισκέψεων καθώς και διάφορες περίεργες φήμες για τον Κόμη, έκαναν την αδερφή της Ελένα, Φλόριντα, μετά από εφτά χρόνια (άργησε λίγο) να ξεκινήσει μια έρευνα μέχρι να φτάσει στο πιο ανατριχιαστικό συμπέρασμα, πως το πτώμα είχε κλαπεί από τον τάφο.

Το μυαλό της πήγε κατευθείαν στον Καρλ Τάνζλερ και όταν οι αστυνομικοί κατέφτασαν στην παράγκα-εργαστήριο του, αντίκρισαν το μακάβριο θέαμα. Ο “γιατρός” φρόντιζε με ευλάβεια το πτώμα, αφού είχε ανακατασκευάσει μέρος του προσώπου με κερί και είχε αντικαταστάσει τα μάτια της με γυάλινα. Της είχε επίσης φτιάξει περούκα από τα ίδια της τα μαλλιά. Ζούσε καθημερινά μαζί της για εφτά ολόκληρα χρόνια.

Ο Τάνζλερ φυσικά συνελήφθη ενώ το σώμα της Ελένα θάφτηκε ξανά σε μια μυστική τοποθεσία μετά από μια δημόσια λειτουργία που παρακολούθησαν πάνω από 6.000 άνθρωποι!

Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι πως ο Γερμανός αφέθηκε ελεύθερος, αφού μετά από κάποιες ψυχιατρικές εξετάσεις η μοναδική κατηγορία που του αποδόθηκε ήταν αυτή της βεβήλωσης τάφου και της αφαίρεσης πτώματος από αυτόν. Η ποινή για κάτι τέτοιο ήταν τότε στα δύο χρόνια και εφόσον είχαν ήδη περάσει εφτά, το αδίκημα του είχε ήδη παραγραφεί.

Δεν του αποδόθηκε ποτέ η κατηγορία της νεκροφιλίας, παρότι αργότερα πηγές υποστήριξαν ότι είχε εισαχθεί από τον ίδιο ένας σωλήνας στον κόλπο της Ντε Όγιος ώστε να επιτρέπει το σεξ με το πτώμα.

Ο Κόμης Καρλ Φον Κόσελ πέθανε μόνος του στο σπίτι του στις 3 Ιουλίου το 1952 αλλά το σώμα του ανακαλύφθηκε τρεις εβδομάδες μετά το θάνατό του. Οι αστικοί μύθοι της εποχής ανέφεραν πως είχε στην αγκαλιά του ένα ομοίωμα της Μαρία Ελένα Ντε Όγιος από κερί όταν τον βρήκαν , ενώ κάποιοι άλλοι υποστήριζαν πως ήταν το αυθεντικό πτώμα το οποίο είχε καταφέρει να επανακτήσει με κάποιο τρόπο…

Ορίστε και μια μικρή αναπαράσταση της ιστορίας που φτιάχτηκε πριν λίγα χρόνια και περιέχει αρκετές μαρτυρίες και εικόνες της εποχής: